HOME

Alexandra Pereira
Anneke Jansbeken
Anneke van Dijk
Anny van Gestel
Ans verhoeven
Bas en Tricx van Hoppe
Bep Broekmans
Berthy van de Wijdeven
Betty Braaksma
CARIN SCHIJVENS
Carla Verwiel
Conny Kloosterman
Contance Happeé
Corry Brekelmans
CORRIE VAN KAMPEN
Dick Matze
Edwin Lenderink
Hanny Weekamp
Helen Kolijn
IEN VAN STOKKOM

Ineke Rens
Jan van Tilburg
Jeanne Hendriksen
Judith Donders
Karin Hulst
Margot de Lange
Marian van de Berg
Marian van den Berg
Marieke Peters
Marieke Peters 2
MARIJKE WEEKHOUT
Marlis Degreef
Martje Verhoeven
Marty van de Poll
Mieke de Rooij
Mirjam Konijnenberg
Nel Verdaasdonk-van Eindhoven
Nelleke Bergmans
Nelly Peters-van den Berg
Piet Knoop
Pieternel Oosterwijk-Looijen
RIA BORGMANS
Ria Geenen
Stan Vosters
wils Dassen

Martje Verhoeven

"Hoe denkt Martje over haar werk"

Uitgangspunt in mijn werk is het onderzoeken van materialen uit de natuur. Daarbij speelt de huid een belangrijke rol. Huid is individueel en tastbaar, ze onthult alle levende wezens. Huid geeft de ervaringen van het leven aan de drager door. Misschien is daarom huid een van de mooiste materialen om uitdrukking te geven aan wat mij beroert. Huid laat zich duurzaam verwerken en bewerken, daardoor krijgt ze een nieuwe identiteit, een bijna eeuwig bestaan. Huid vormt de grens tussen het individu en het universum.

Komende uit een katholiek nest gebruik ik soms de symbolen uit mijn jeugd. Ik ben ook geïnteresseerd in andere culturen. Op mijn reizen communiceer ik intensief met de bevolking.Tijdens deze zwerftochten zoek ik ter plekke mijn materialen. Voor mij is het zoeken en verzamelen een essentieel onderdeel van het scheppingsproces. Iets "vooraf" dat onlosmakelijk bij het uiteindelijke beeld hoort. Ik zoek voornamelijk naar mystieke vormen die te maken hebben met rituelen, verering van vreemde voorwerpen en animisme. Daarin schuilt het antropologische aspect dat mijn werk uitstraalt.Ik werk vanuit een intuitieve intense beleving. Zo ontstaan kunstwerken die mijn levenservaringen weerspiegelen.Tijdens mijn onderzoek vooraf, stuit ik voordurend op systemen die de natuurlijke opbouw bij mens en dier weergeven. Het gaat om wiskundige systemen  zoals de Fibonacci reeks, die refereren aan de bouw van flora en fauna; natuurlijke wetmatigheden, die terugkomen in samengestelde beelden.

Hiermee geef ik organisch materiaal een plek en een functie in een nieuwe entiteit, die niet eerder zo heeft bestaan. Tijdens het scheppen van dergelijke nieuwe identiteiten ontstaat een eigen beeldtaal. Metamorfosen laten raakvlakken zien tussen het vergankelijke en het eeuwige, tussen tastbaar en spiritueel.